مسأله 143 - قبلا گفته شد ، شخصى كه در قيد حيات است و امكانات مالى دارد - چه مرد و چه زن - اگر از انجام حج ناتوان گردد و اميدى به انجام اعمال حج شخصا نداشته باشد ، واجب است كه شخصى را به نيابت از خود به حج بفرستد ، ولى لازم نيست آن شخص كسى باشد كه هنوز به حج نرفته است . همچنانكه در مورد نيابت از ميّت چنين شرطى معتبر نيست . مسأله 144 - قبلا گفته شد كه كافر نسبت به فروع دين و احكام ، مكلّف است ، امّا نيابت از طرف او براى حج هر چند اميد به مباشرت حج هم نداشته باشد ، صحيح نيست چه در هنگام حيات و چه بعد از وفات . بر وارث مسلمان نيز واجب نيست از طرف كافر شخصا و يا با گرفتن نايب حج را انجام دهد . مسأله 145 - ناصبى ، مانند كافر است به اين معنى كه نيابت از طرف او صحيح نيست ، مگر در يك صورت و آن اينكه فرزند مؤمنى داشته باشد كه اين فرزند مىتواند از طرف وى حج انجام دهد . مسأله 146 - در حج مستحبى ، نيابت از زنده صحيح است ، چه اين شخص مرد باشد و چه زن ، و چه از انجام حج ناتوان باشد يا نباشد و چه اين حج با اجاره باشد و چه به صورت مجّانى انجام گيرد . ولى در حج واجب صحّت نيابت مشروط به اين است كه انسان شخصا نتواند حج را بجاى آورد و لازم است با اجاره باشد و تبرّعا صحيح نيست . و امّا از طرف ميّت - چه مرد و چه زن - در حج واجب و مستحب چه تبرّعا و چه با اجاره ، نيابت صحيح است .